Czy zdarzyło Ci się zastanawiać, dlaczego w Twoim życiu tak trudno o harmonię? Dlaczego wciąż powtarzasz te same schematy – w miłości, pracy, a nawet w relacji z samą sobą? Czy nosisz w sobie tęsknotę za czymś, co trudno nawet nazwać, ale co gdzieś głęboko czujesz?
Dziś chcę Ci opowiedzieć o czymś, co może pomóc Ci lepiej zrozumieć siebie. To historia o Kobietach, które kiedyś były dziewczynkami „córeczkami tatusiów”. Historia o miłości, ale i o ciężarze, który czasem nieświadomie dźwigamy. I o tym, jak ta relacja mogła wpłynąć na Twoje dorosłe życie – a nawet na Twoją relację z mamą.
Czy wciąż jesteś córeczką tatusia?
Być może Twój tata był Twoim bohaterem. Może zawsze Cię wspierał, chronił i mówił, że jesteś jego „oczkiem w głowie”. Albo może tata był tym, który szukał w Tobie pocieszenia i wsparcia, którego brakowało mu w relacji z mamą.
Jeśli tak było, to w dzieciństwie mogłaś zająć miejsce, które nie należało do Ciebie – miejsce emocjonalnej partnerki ojca. Nieświadomie stałaś się jego powierniczką lub ulubienicą, co mogło odbić się na Twojej relacji z mamą.
Trudne relacje z mamą
Czy czujesz, że między Tobą a mamą często pojawiało się napięcie? Może miałaś wrażenie, że ona jest od Ciebie oddalona albo… wręcz rywalizuje o uwagę ojca?
To bolesne, ale takie sytuacje zdarzają się częściej, niż myślimy. Jeśli byłaś emocjonalnie bliżej ojca, Twoja mama mogła poczuć się odsunięta – jakby jej miejsce w rodzinie zostało zajęte. Taka dynamika rodzi nieświadomą rywalizację lub chłód w relacji matka-córka.
Jak to może wyglądać?
Chłód emocjonalny:
Mama mogła wydawać się oschła lub zdystansowana, jakby brakowało jej ciepła wobec Ciebie.
Rywalizacja:
Być może w dzieciństwie czułaś, że rywalizujesz z mamą o uwagę ojca – albo że ona patrzy na Ciebie z niechęcią.
Krytycyzm:
Mama mogła być wobec Ciebie wymagająca lub krytyczna, co mogło wynikać z jej własnego poczucia zranienia.
Przykład: Ania zawsze czuła, że tata był jej największym wsparciem. Mama natomiast często wycofywała się z rozmów, a kiedy już mówiła, to krytykowała jej wybory. W dorosłym życiu Ania unikała kontaktu z mamą, czując, że „nigdy się nie dogadają”.
Jak to wpływa na Twoje dorosłe życie?
W relacji z innymi kobietami
Czy trudno Ci nawiązać bliskie relacje z kobietami?
Czy zdarza Ci się czuć rywalizację, nawet jeśli nie jest to potrzebne?
Jeśli w dzieciństwie rywalizowałaś z mamą, ten schemat mógł przenieść się na Twoje relacje z innymi kobietami. Może być Ci trudniej zaufać, a bliskość może wydawać się zagrożeniem.
W dorosłym życiu możesz mieć trudność w nawiązaniu głębokich i wspierających relacji z innymi kobietami – zarówno przyjaciółkami, współpracowniczkami, jak i partnerkami w biznesie- widząc w nich rywalki lub odczuwając nieświadomą wrogość.
Konsekwencje:
trudność w budowaniu zaufania,
rywalizacja zamiast współpracy,
poczucie osamotnienia i izolacji.
Problemy z własną kobiecością
Matka jest dla córki pierwszym wzorem kobiecości. Jeśli Ty jako córka odsuwałaś się od matki, mogłaś nieświadomie odrzucać także swoją kobiecość. Może to objawiać się trudnościami z akceptacją swojego ciała, seksualności lub rolą kobiety w społeczeństwie.
Możesz czuć, że kobiecość wiąże się z czymś negatywnym, ponieważ w dzieciństwie matka była postrzegana jako „ta słabsza” lub „ta mniej ważna”.
Konsekwencje:
trudności w budowaniu satysfakcjonujących relacji intymnych,
odrzucenie ról związanych z kobiecością, takich jak macierzyństwo,
brak pewności siebie w relacjach z mężczyznami.
W poczuciu własnej wartości
Jeśli mama była wobec Ciebie krytyczna, mogłaś wykształcić przekonanie, że nie jesteś wystarczająco dobra. Nawet jeśli tata Cię wspierał, jego uwielbienie mogło być zbyt ciężkim brzemieniem – bo z jednej strony byłaś idealizowana, a z drugiej zawsze porównywana.
Trudności w osiąganiu sukcesu i relacji z pieniędzmi
Według Hellingera, relacja z matką wpływa również na naszą zdolność do „brania” od życia – w tym doświadczania sukcesu i dostatku. Jeśli córka odrzuca matkę, może mieć trudności z przyjmowaniem wsparcia, darów losu i nagród za swoją pracę. To tak, jakbyś ciągle czuła, że nie zasługujesz, bo nie przyjęłaś życia w pełni, a wraz z nim – matki.
Konsekwencje:
problemy finansowe lub niestabilność,
brak satysfakcji z osiągnięć,
sabotowanie własnego sukcesu.
W relacji z mamą teraz
Być może wciąż czujesz, że między Wami coś „nie działa”. Chcesz być blisko, ale coś Cię odpycha. A może starasz się unikać jej, bo każda rozmowa kończy się konfliktem.
Dlaczego warto się tym zająć?
Relacja z mamą i tatą to fundamenty, na których budujemy nasze dorosłe życie. Kiedy zrozumiesz, jak wpływają na Ciebie dziś, możesz zacząć wprowadzać zmiany. Możesz odbudować swoje poczucie wartości, uzdrowić relacje z innymi kobietami, a nawet znaleźć spokój w relacji z mamą – na tyle, na ile to możliwe.
Co możesz zrobić?
1. Zrozum i uznaj, co było
Spróbuj spojrzeć na swoją relację z mamą i tatą bez oceniania. Jakie role pełniliście w rodzinie? Czy czułaś się bliżej taty, a może musiałaś „brać jego stronę”?
2. Oddziel swoje miejsce
Pamiętaj, że jesteś córką – ani partnerką ojca, ani rywalką mamy. Ta świadomość może pomóc Ci odzyskać równowagę w systemie rodzinnym.
3. Daj mamie prawo do jej emocji
Twoja mama mogła czuć się zraniona, ale to nie oznacza, że Cię nie kochała. Czasem, kiedy spróbujemy spojrzeć na ich historię oczami dorosłego, łatwiej jest zrozumieć jej perspektywę.
4. Przyjrzyj się relacji z innymi kobietami
Czy w Twoim życiu jest miejsce na wsparcie ze strony innych kobiet? Czy możesz dać sobie szansę na bliskość i współpracę, zamiast rywalizacji?
5. Pokochaj siebie
Bez względu na to, jak wyglądały Twoje relacje z rodzicami, pamiętaj: jesteś wystarczająca. Już teraz, bez zmian, bez warunków.
6. Uznanie matki jako dawczyni życia
Przyjęcie życia od matki z wdzięcznością, niezależnie od tego, jakie były Wasze relacje, pozwala na zbudowanie zdrowej podstawy do dalszego rozwoju.
7. Oddanie matce odpowiedzialności
Zrozumienie, że nie musisz naprawiać swojej mamy ani wypełniać braków w jej relacji z ojcem, pozwala Ci uwolnić się od niepotrzebnego ciężaru.
8. Praca z ustawieniami systemowymi
Ustawienia systemowe pomagają zidentyfikować ukryte dynamiki w rodzinie i znaleźć sposób na ich zharmonizowanie.
9. Otworzenie się na swoją kobiecość
Przyjęcie swojej matki oznacza również przyjęcie siebie jako kobiety – z całą pełnią Twojej siły, wrażliwości i możliwości.
Twoje życie należy do Ciebie
Twoja relacja z tatą i mamą mogła Cię ukształtować, ale nie musi Cię definiować. Możesz spojrzeć w przeszłość, wyciągnąć wnioski i zacząć żyć w zgodzie z sobą. To niełatwe, ale możliwe. I zasługujesz na to, by poczuć w sobie spokój, harmonię i siłę.
Jesteś córką – i to wystarczy.
Jesteś kobietą – i masz prawo żyć po swojemu
Zapraszam do kontaktu
Nazywam się Ewa Kapera i wspieram kobiety takie jak Ty – silne, pełne energii i gotowe dawać z siebie wszystko innym. Pomagam kobietom odnaleźć siebie na nowo, odzyskać równowagę i budować życie w zgodzie z ich wewnętrzną prawdą i pragnieniami.
Dlaczego kobiety trafiają do mnie?
Często pracuję z kobietami, które:
Czują się zmęczone byciem „wszystkim dla wszystkich” i potrzebują wsparcia, by zacząć dbać o siebie,
Chcą uwolnić się od ciągłej presji i znaleźć więcej lekkości w swoim życiu,
Zauważają, że utraciły kontakt z własną kobiecością, intuicją i żeńską energią,
Pragną lepiej rozumieć swoje emocje i nauczyć się nimi zarządzać,
Szukają sposobu na bardziej harmonijne relacje – z samą sobą, partnerem, dziećmi czy bliskimi,
Chcą żyć autentycznie, odważnie i w zgodzie z własnym wnętrzem.
Kim jestem?
Jestem Coachem, Trenerem i Terapeutą, który z czułością i zrozumieniem towarzyszy kobietom w ich drodze ku lepszemu życiu. Łączę różnorodne metody pracy z emocjami, ciałem i duszą, aby pomóc Ci odnaleźć harmonię i wewnętrzny spokój.
Zapraszam na bezpłatną konsultację (ok.30 min).
Ustawienia indywidualne na figurkach online
Proces Coachingowo&Mentoringowy
Ewa Kapera
Kreujlife